EN PL

Dzieje Elbląga

Paleolit

Paleolit (epoka kamienia)

500.000 p.n.e.
11.000 p.n.e.

Paleolit (gr. παλαιός, palaiós 'stary', λίθος, líthos 'kamień'), starsza epoka kamienia, epoka kamienia łupanego – pierwszy okres epoki kamienia, jedna z epok prehistorii, najstarszy i najdłuższy etap w dziejach rozwoju społeczności ludzkiej.
Źródło, zdjęcie: www.wikipedia.org

9000-8000 p.n.e. – Kultura świderska

Najstarsze ślady ludzkiej działalności pochodzą z przełomu IX/VIII w. p.n.e.

Z ustąpieniem lądolodu na osłonięte tereny dzisiejszej Warmii i Pomorza Gdańskiego wkroczyła roślinność tundry parkowej wraz z reniferem. W ślad za zwierzęciem pojawiły się pierwsze grupy ludzkie – łowcy renifera, należące do tzw. kultury świderskiej.

Podążające za stadami renifera grupy ludzkie zakładały niewielkie i krótkotrwałe obozowiska. Obozowiska mieściły się głównie na piaszczystych i suchych wydmach wzdłuż rzek, nad jeziorami, oraz ówczesnym Zalewem Wiślanym. Renifery były podstawowym źródłem pożywienia, dostarczały kości, rogów i skór, z których wyrabiano odzież a także wykorzystywano przy budowie szałasów. Śladem pobytu ludności są liczne znaleziska tzw. liściaków, czyli krzemiennych grotów strzał. Grociki te swym kształtem przypominają liść wierzby i są świadectwem używania łuku, stanowiącego wówczas główną broń myśliwską. Najwięcej liściaków znaleziono m. in. Białej Górze (gm. Sztum), Malborku-Wielbarku, Węgrach (gm. Sztum). Kilkadziesiąt sztuk znaleziono w Tolkmicku, co świadczy o tym, że istniało tam obozowisko.

Żródło: M. Jagodziński, Osadnictwo w okresie wczesnodziejowym.
W: Historia Elbląga T.1, red Stanisław Gierszewski
Zdjęcie źródło: Historia Elbląga T.1, red Stanisław Gierszewski

Skip to content